Literatura

Dzieje Shikyo

29.05.2010

PROLOG - Dziecko, które zostało wybrane

Dwie ubrane w czarne peleryny postacie szły przez podwórze o północy, w kierunku małego domku, w którym już od kilku godzin było całkiem ciemno. Jedna z nich trzymała w rękach zawiniątko. Spod kocyka, w którym było ono niesione, słychać było miarowy oddech. Druga postać cichutko łkała. Coraz bardziej zbliżali się do domku, a deszcz coraz zacieklej ciął jego okna.

- Czy to konieczne? - odezwała się wciąż łkająca postać o wyraźnie kobiecym głosie.
- Dobrze wiesz, że tak, Liso - odezwała się druga postać. Tym razem był to mężczyzna.
- Hikoru, a jeśli oni jej coś zrobią? - nie dawała za wygraną Lisa - Przecież my ich wcale nie znamy!
- Obserwowałem ich przez bite dwa tygodnie. Są w porządku. Poza tym wiesz, że nie ma innego wyjścia.
- Ale czy ty zdajesz sobie sprawę, że właśnie oddajemy nasze jedyne dziecko obcym ludziom?!
- Tak, zdaję sobie sprawę. Ale wolisz, żeby żyła tutaj, czy żeby zginęła w naszym świecie?
- Ale...
Lisa urwała. Na to nie mogła znaleźć argumentu. Chciała, żeby jej córeczka żyła i była bezpieczna. Po jej twarzy pociekły łzy. Hikoru przytulił ją i powiedział:
- Przecież wiesz, że kiedyś będzie musiała wrócić. Słów Wyroczni nie da się cofnąć.
Lisa tylko kiwnęła głową. Wiedziała to.

Gdy dotarli do domu, Hikoru położył zawiniątko na wycieraczce przed drzwiami, a Lisa wyjęła z kieszeni płaszcza kopertę z listem informującym jak dziecko ma na imię, zdjęła z szyi złoty medalion z wygrawerowanym tygrysem (herbem rodu dziewczynki ) i wrzuciła go do koperty, którą wetknęła za kocyk dziecka. Poklepała je po rączce.
- Do zobaczenia, Shikyo - powiedziała - kocham cię.
Jej mąż, Hikoru, zrobił to samo. Obawiali się cieplejszych pożegnań. Bali się, że nie będą mogli zostawić córki. Hikoru zapukał do drzwi i szybko zbiegli po schodach. Schowali się za rosnącą kilkadziesiąt metrów dalej kwitnącą wiśnią.
Po chwili zobaczyli, jak zdziwiona rudowłosa kobieta o czarnych oczach otwiera drzwi i podnosi zapłakaną Shikyo z wycieraczki. Podbiega do niej jakiś wysoki, szczupły mężczyzna o czarnych, lekko kręconych włosach i niebieskich oczach. Rozmawiają, ale nie słychać o czym. Lisa i Hikoru wytężyli słuch. W końcu usłyszeli urywki ich rozmowy:
- ...nazywa się Shikyo.
- Nie możemy jej tu zostawić. Trzeba ją do siebie wziąć, skoro tu nie ma jej rodziców.
- Tak, masz rację.
I po chwili ich córeczka zniknęła za drzwiami małego domku.

CIĄG DALSZY NASTĄPI...

Julia Sikora

Uczennica klasy integracyjnej Va w SP nr 63 w Szczecinie