Młody dziennikarz

"Miłość w czasach zarazy" - recenzja książki

8.02.2010

Autorem książki jest Gabriel García Márquez, kolumbijski pisarz, przyjaciel dyktatora Kuby, Fidela Castro. Laureat literackiej Nagrody Nobla z 1982 roku wydał tę książkę w roku 1985. Dzieło opowiada o sile szczerej miłości, chociaż jednostronnej. Młody telegrafista i poeta - amator, Florentino Ariza, zakochuje się w młodszej od siebie o pięć lat dziewczynie, uczęszczającej do rygorystycznej, katolickiej szkoły dla dziewcząt. Postanawia ją śledzić - przesiaduje więc pod drzewem i udaje czytanie tomików poezji, by móc ukradkiem obserwować Ferminę Dazę, spacerującą z ciotką do szkoły i na msze. Można powiedzieć, że Florentino "umierał z miłości" do swej wybranki. Nie spał, nie jadł i miał różnorakie objawy najgroźniejszych chorób, których powodem była niespełniona miłość.

Postanowił napisać list do swojej ukochanej. Dziewczynie spodobał się Florentino, choć widywała go tylko wtedy, kiedy szła do szkoły, ale w pamięci utkwiły jej najpiękniejsze listy od niego. Po kilku latach Fermina rzuciła swojego wielbiciela, dziwiąc się samej sobie, że taki "nikt" mógł kiedyś się jej podobać. Po wielu latach samotności, urozmaicanej burzliwymi romansami, po śmierci męża Ferminy, Florentino postanawia ponowić Ferminie przysięgę wierności...

Muszę przyznać, że sama historia była dla mnie troszeńkę zbyt przewidywalna. W czasie lektury tej opowieści zdarzały mi się chwile znudzenia. Czytając tę pozycję, przekonałam się, że nie ocenia się książki po okładce. Tytuł może sugerować, że jest ona napisana pięknym, kwiecistym językiem. Później to wrażenie zostaje rozbite w pył przez dość ostry język autora, co mnie osobiście nie zraziło. Bardzo spodobało mi się w książce to, w jaki sposób autor przedstawia niedobre dzieje swojego kraju.

Podsumowując, nie polecam tej lektury na dłużące się wieczory. Książka podobała mi się, ale nie oszaleję z miłości do niej. Sądzę jednak, że utwór spodoba się dojrzalszym czytelnikom.

Gabrysia Warden (IIf)